(¯`•¸•´¯)❤`•.¸¸.•´SMooTHs_GaL_NiNa(◕‿◕❀)

 

 

    ตอนนี้เป็นไรไม่รู ยังสับสน มึนงง หาคำตอบให้ชีวิจไม่เจอ ทำไมชีวิตมันสับสนวุ่นวายแบบนี้

สรุปว่ากุยังงงๆกับประเทศไทย หรือยังงงๆกับเมกาอยู่

Live in USA.
Six Flags NJ, room#40B
Tel.732-833-6091

อยู่ที่นี่มาได้๑เดือนแล้ว มีช่วงเวลาที่สนุกมากมาย

ไึม่เหงาไม่ลำบากเท่าไหร่เพราะเด้กไทยที่นี่ค่อนข้างเยอะ
งานก้เื่ฉยๆไม่หนักมาก วันหยุดก้มากมาย อาหารอร่อยเพราะกินอาหรไทยทุกวันแบบว่าพกแม่ครัวมาด้วย

เครื่องล่นสนุกสะใจ ใช้เงินกะจายเพราะไม่มีใครห้าม

อากาศก้หนาวได้ใจตลอดเวลา ทั้งฝน หิมะมีทุกอย่าง

 พาสาอังกริดได้ใช้บ้าง ส่วมากจะฟังมากกว่า เรื่องเงินที่จะได้กลับมาคงไม่มากเหมือนงานอื่น

แต่ที่นี้ทั้งสนุก สะดวกในชีวิตปะจำวันและสบาย

คิดว่าคุ้มค่านะที่ได้มาที่นี่ คุ้มจิงๆ

 พุ่งนี้ที่ปาร์กมีปาตี้ตอนกลางคืนสำหรับพนักงานเท่านั้นปิดเครื่องเล่นให้เล่นฟรีด้วย อาหารก้ฟรี หึหึหึ ดีขนาดนี้ไม่ชอบได้ไง

 

  หายหัวไปจากสเปซประมาน 1 เดือน

 

   ธันวาคม 49 -มีความสุขทั้งเดือน เป็นเดือนที่ดีจิงๆๆ

                 -รับปริญญา พี่พล อิ่มหมีพลีมันทั้งเดือนกินฟรีตลอดงาน555+

                 -เดทต่างจังหวัด โลกเปงสีชมพู

                 - สอบมิดเทอม(ที่น่าเบื่อเจงๆ)

                 -สิ้นปีไปลาว เปงทริปที่สนุกจิงๆ มันต่างจากเมื่อ7-8ปีที่แล้วที่เคยไป

                  สนุกทุกๆๆอย่าง อาหารก้อร่อย ยกเว้นเพื่อนร่วมทางชาวต่างชาติ(ไปตายซะไอ้งั่ง)

                  ได้กระเป๋ามาทั้งหมด4ใบ สะใจเจงๆๆๆ ไปแบบ2วัน1คืน หมดเงิน3พัน

                 -กลับมาพร้อมการเจ็บป่วย ขี้มูกไหลเยิ้ม

 

     มกราคม 50 -ปีใหม่นี้ลืมตักบาตรว่ะเพราะป่วยหนัก

                    -ปีใหม่แต่หัวใจก้รักคนเดิมนะ

                    -วันนี้มากรอกวีซ่า โคดยาก กรอกใหม่ไปประมาน5-6รอบ ไม่นึกว่าจะยากขนาดนี้

                     กรอกตั้งแต่เที่ยงจนบ่าย3 ถึงจะเส็ด

                     และก้คิดถึงพี่พลว่ะ วันนี้จานจีนไม่มาสอน(เลวมาก)

                    -รอให้ถึงวันที่16เร็วๆค้าบ

                    -โอ้ยยังไม่ได้นัดจานแมทสัมพาดเลย งานเยอะเบื่อจัง

 

                สถานที่พัก หอพักนิสิตหญิงจุฬา...... ตึกพุดตาน ชั้น๑๓++

 

                เจ้าของห้อง น.ส.น้ำเชื่อมและเมท

 

                ระยะเวลา ๒วัน๓คืน   เตียงเดี่ยว(นอนเบียดกะอิเชื่อม)ให้ลองนึกสภาพดู

 

                จุดประสงค์ของการเดินทางครั้งนี้

               

                                 ๑. สอบชิงทุนศึกษาภาษาจีนภาคฤดูร้อน

                                     

                                 ๒.ไปดูเครสเชนโด้

 

                 ผลประโยชน์ที่ได้รับ

 

                                 ๑.ชีวิตในหอในจุฬาก้สนุกดีนะ

 

                                 ๒.เด็กจุฬาไม่ได้หยิ่งไปซะทุกคน

 

                                 ๓.เปิดโลกทัศน์ของกุให้กว้างขึ้น

 

                                 ๔.ได้ดูคอนเสิร์ตของพาราดอกซ์ด้วย

 

                                 ๕.คอนเสริต์ของพี่ๆวงเครสเชนโด้เล่นสดได้ดีและมันส์มาก

 

                                 ๖.ใครจะไปรู้ พี่บอย ตรัยมาเป็นแขกรับเชิญ

 

                                 ๗.คอนเสริต์เหล่านี้ล้วนฟรีทั้งน้าน(แถมได้ใกล้ชิดนักร้องมากๆ)

 

                                 ๘.ได้ไปสอบ จิงๆนะได้สอบบบบบ

 

                  ไป กทม.ครั้งนี้รู้สึกสนุกจิงๆ ทำให้ได้ข้อคิดหลายอย่าง แถมยังหมดเงินแค่ค่าชุดนักศึกษาเท่านั้น นอกนั้นไม่ได้ซื้อ

 

                  กุอยากรู้ว่าเรามีคนรักไว้เพื่ออะไรว่ะ?  สำหรับกุนอกจากจะไว้รักกันแล้ว ก้คือยังต้องช่วยเหลือเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเกิดปันหา

 

                  ให้คำปรึกษาหรือช่วยกันแก้ปันหาก้ได้ แต่เมื่อเช้านี้กุกลับมาถึงขอนแก่นตีห้า  นั่งกินไข่กะทะรอรถเมล์ ก้เลยโทหาพี่พล

       

                  บอกว่ายังเข้าหอไม่ได้ แกก้ไม่ว่าอะไรก้บอกเด๋วรถก้มาคือตอนนั้นประมาณตีห้ากว่าแล้วแหละ แต่กุก้กลัวรรภมันมาไม่ถึงอะดิ

 

                  ไม่รุสิ กุรู้สึกว่าวันนี้เค้าไม่เปงห่วงกุเหมือนตอนที่อยู่หรือเวลาออกไปกับเพื่อนๆเลย ทั้งๆที่แบบนั้นไม่น่าเปงห่วงเลย

 

                  แต่หนิกุนั่งอยู่คนเดียวหน้าป้านรถเมล์ขอนแก่นวิทย์ไม่เปงห่วงกุแม้แต่น้อยเลย

                                  

 

   โทดทีพี่น้องค้าบ หายหัวไปซะนานเปงชาติต้งแต่ต้นเทอมหนึ่งมั้งที่ไม่ได้อัพสเปซเลย  ตอนนี้ก้ต้นเทอมสองแล้วกลับมาอัพอีกครั้ง  โลกของสเปซเปลี่ยนแปลงไปขนาดไหนบ้างแล้วหน้อเหอๆๆๆ ไม่ได้ติดตามเลยมัวแต่งมโข่งกะอะไรไม่รู้ เรียนก้ไม่ได้ไปเรียนเท่าไหร่เทอมที่แล้วเกือบสร้างประวัติศาสตร์ให้ตัวเองแล้วคือการได้ มส.(มาสวย)กับอิ้งฮิวแมน ก้กตื่นไม่ทันนี้หว่า เรียนตั้งแปดโมงเช้า  เช้าสุดๆๆๆ ก้เลย...ถือซะว่าไม่มีเรียน ดีนะที่จานแกใจดี แกส่งชื่อไปแล้วแต่ไอ้เราก้ไปขอว่าอย่าให้ได้ไหม ความจิงแกจะให้กุติดจิงๆๆแล้ว แต่ด้วยอะไรไม่รู้กุเลยให้จานที่ปรึกษา(พี่พล)มาคุยกะแกก้เลยมีสิทธิ์สอบ  รอดตายคับท่าน นี้แหละผลของการไม่ไปเรียนและขี้เกียจ  อีกวิชาครับท่าน(เหมือนการประจานตัวเองเลยเนอะ)อิ้งอีกแล้วแต่เปงอิ้งวิชาโท (กุเปงไรกะพากนี้มากป่าว)ดร.สุทธิรัตน์โทรไปแฉ่งถึงหัวหน้าภาคกุเลยครับ ว่ากุกะอิจอยไม่เข้าเรียน แต่โชคดีเรื่องนี้ยังไม่ถึงหูเจ้จิ๊บเพราะคนที่รับส่ยนะเปงพี่พลรอดตายบักคัก ไม่งั้นคงโดนหัวหน้าภาคด่าอีกแน่ๆ  ห้าห้าเทอมนี้มันจิงๆๆหวุดหวิดรอดตายมาหลายตัวเลย ประสบการณ์อันคุ้มค่าในความคิดกุนะ